Spartacus run d’enghien (edingen) België

Het is 26 februari 2017, carnaval is hier! En dus valt er onder de grote rivieren van de lage landen niets meer te doen dan bier drinken en hossen. Kan ik me op zich wel in vinden maar ik houd ook van een sportieve uitdaging, en die hadden we nu in deze tijd van feest gevonden in Edingen, België. Hier vindt namelijk de Spartacus run d’enghien plaats. Gesitueerd in het plaatsje Edingen in een ommuurd park met statige uitstraling. Wel even een stukje van 2,5 uur rijden van Hilversum… maar goed. Een road trip is altijd goed.

Helaas bleek op de dag zelf dat Michelle en Kyano zich niet goed voelden (griepje lijkt het) en ging Sven dus alleen. Gelukkig kon er gecarpooled worden vanaf waalwijk, en vertrokken we toch nog met een groep van 4 naar Edingen.

Aldaar aangekomen waren we blij verrast hoe goed alles geregeld was. Parkeren was om de hoek van het park, en nog geen 10 minuten lopen naar de start. Startbewijs ophalen ging zonder wachtrijen of andere narigheden en ook de bagage drop ging vlot.

Om 12 uur ging de eerste wave van start en wij starten in de wave erna, 10 minuten later. In eerste instantie dachten we dat de groepen te dicht op elkaar zaten gezien de obstakels die we zagen maar dit bleek ongegrond. Begonnen werd namelijk met een halfpipe muur, genaamd ramp attempt. Deze is niet zomaar te nemen helaas en het duurt dus echt wel even voor iedereen er over heen is. Dat trekt het veld al lekker uit elkaar. De kleine obstakels van de ‘woodlands’ die daarna volgen zorgen er voor dat van de start van 150 man niks meer te zien is.

Hierna volgen al snel de zandzak dragen over obstakels, en een enorme tigercrawl die echt eindeloos leek. Hierna volgen steeds leuk bedachte obstakels en hindernissen die in moeilijkheid varieren maar niet ondoenlijk zijn. Het mooie is dat je op het park blijft en dat het parcours dus steeds binnen de muren blijft. Dit levert een compact zig zag parcours op waar je elkaar steeds kruist of tegenkomt.

Uiteindelijk komen we bij de vlotten. Een meer over op een vlot waar je met max 8 man op mag. Vantevoren dachten we dat dit files zou opleveren maar als we aankomen is dit niet het geval. We zijn met 8 man best wel even bezig om het vlot heen en weer te trekken!

Aan het eind gekomen lijk het alsof we alleen nog een muurtje moeten nemen, maar dit blijkt een verborgen obstakel. Heen en weer door het obstakel op basis van behendigheid en kracht. Het heet de Biceptica, en is erg leuk ontworpen. Heen aan een balk en touwen, terug aan ringen, en dan pas richting de muur.

Dan nog de laatste, de hoge muren voor de finish en we zijn er. Een erg leuke run over helaas maar 10 kilometer. Geweldig terrein, goed georganiseerd, en soms echt origineel. Ik zou hem zo weer doen. Goed gedaan Spartacus, en mocht je toch een punt van kritiek of tip willen: volgend jaar zien we hem graag 2 keer zo lang. 🙂