I(ce) Survived

1 januari 2017, iedereen moe en hangerig van het einde van 2016. Voor ons staat echter gelijk een actief begin van 2017 te wachten, want we gaan de 3,5 km Ice Survived obstacle run doen bij Flevonice in Biddinghuizen!

Het is behoorlijk koud, een graad of 2 en het waait ook wat waardoor de gevoelstemperatuur nog wat lager uitkomt. Bij aankomst bij Flevonice spreken we dan ook met de kinderen (4 en 7) af dat we alle water obstakels over gaan slaan. Alles leuk en wel, maar het blijven wel kinderen natuurlijk.

15780728_353481575033437_1089405838437677373_n

In het pand van Flevonice ontmoeten we verschillende bekenden en praten wat bij en wensen iedereen een goed 2017 toe. Van Michaelrobert begrijpen we dat hij 12.40 uur zal starten voor de 7 km, en we besluiten dan maar gelijk mee te lopen. Eigenlijk moeten we voor de 3,5 km 10 minuten later starten maar nu starten blijkt ook geen probleem.

15823395_355463074835287_8633275813027777025_n

Eerst lekker opwarmen en de jongens doen fanatiek mee. Die zijn in ieder geval warm lijkt ons. Na de start gaan we als snel de netten in en klimmen we naar de andere kant.  Vanaf hier richting de sloot die we een aantal keer over moeten steken. Met deze kou best wel spannend want als je er in valt is het over voor ons.  Gelukkig komen we steeds droog aan de overkant en kunnen we daar met stalen ringen heen en weer rennen.

15825920_355877191460542_5590403262358698082_n

Met dank aan Pixel Dizign voor deze geweldige foto.

De jongens houden zich super, maar als we verder het parcours willen oprennen is het ineens over voor Bodhi. Hij heeft ontzettend koude handen gekregen en weet met zijn 4 jaar niet goed hoe hij hiermee om moet gaan en krijgt ze niet meer warm. De lol is er af voor hem en samen met Michelle gaat hij terug naar het paviljoen. Samen met Kyano ren ik verder, een gehalveerd team familie, maar we willen het wel volbrengen. We lopen nog een stukje met Michaelrobert en Ferdinand op maar als Mike aangeeft dat we beter verder kunnen rennen besluiten we dat ook maar te doen. Ik ben bang dat Kyano anders te koud wordt en bij de eerste muur splitsen de routes van 3,5 en 7 toch op. Zo rennen we met z’n tweeën verder.

15826039_353481191700142_5569944384944465005_n

We rennen door de banden, en dan om de mudtrenches heen. Geen waterobstakels voor ons. De hoge muur heeft een opstapje waardoor Kyano er net zelf over heen kan.  Over de netten gaat weer goed, het vennetje slaan we over en we rennen weer richting een muur, die Kyano nu sneller weet te nemen.  Het meertje slaan we weer over, en dan komen we bij de tire-flip. Banden van diverse grootten. Kyano pakt de kleinste band, en ik de grootste. Ondanks dat de kleine toch nog zo groot als hemzelf is flipt hij hem met grote inspanning in zijn eentje om.

Bij de zandzakken aangekomen laat Kyano nog even zien over behoorlijk wat wilskracht te beschikken door met de zandzak de hele 500 meter te lopen, onderwijl ingehaald door diverse volwassenen die kennelijk hun zakje zand vergeten zijn. Hierna doen we nog de schuine muur, diverse rioleringspijpen, de schuine monkeybars en de halfpipe. De laatste twee slaat Kyano over, die heeft inmiddels te koude handen zo geeft hij aan. Na de halfpipe rennen we samen naar de finish waar Bodhi en Michelle ons luid juichend staan op te wachten.

15781396_1542266619136675_4822495249113673179_n

Door Flevonice worden we nog getrakteerd op warme snert, en voor de jongens frietjes. Zeer welkom na deze toch wel koude run.

Ondanks dat we niet de hele run als gezin hebben kunnen volbrengen heb ik er toch een mooie herinnering aan over gehouden als een van de eerste obstacle runs die ik met mijn oudste zoon heb mogen doen. Mijn gevoel zegt dat er in 2017 nog wel wat zullen volgen…..

15822575_1542268102469860_7170312995769160195_n