Worstelen met veel pijn!

Al tijden zit ik in dubio om deze blog te schrijven. Vooral omdat ik zelf in ontkenning was en bang ben voor wat de buitenwereld er van vind. Maar het is tijd voor mij om het met jullie te delen.

Al maanden (misschien zelfs al jaren) worstel ik met pijn in mijn lijf. De ene dag is de andere dag niet en soms gaat het zelfs maanden goed! Ik focus mezelf om sterker te worden en dus te trainen maar elke keer gaat dit toch weer mis. Ik heb pijn…pijn in mijn lijf. Het wisselt qua plek en qua hoe erg het is. Geen 1 dag is dus hetzelfde. Ik ben inmiddels onder behandeling bij het UMC. Ze kunnen tot nu toe niets vinden…Soms denk ik wel eens dat mijn lijf het allemaal verzint, het niet echt is.

Misschien heb ik wel jarenlang roofbouw op mijn lichaam gepleegd door nooit mezelf op de eerste plek te zetten maar altijd mijn gezin en andere. Misschien is mijn lichaam wel in opstand gekomen….Ik weet het eigenlijk niet. Het kost me enorm veel energie en ik ben dan ook veel moe!

Ik heb al die tijd gedacht dat als mijn pijn dan maar een medische naam zou krijgen ik in ieder geval kon uitleggen wat ik heb aan de buitenwereld. Dat kan ik dus niet, maar het feit is dat de pijn er wel is en ik daar mee moet leven.

Ik ga niet stoppen met het obstacle running en ook niet met Team Familie! Dat is namelijk iets waar ik ENORM van kan genieten! Maar ik ga het dit jaar wel anders doen. Ik ga luisteren naar mijn lijf en de dingen op mijn manier doen. Dus als je me voorbij ziet wandelen, strompelen of ergens even ziet zitten dan hoop ik dat jullie begrijpen waarom ik dit toch doe. Dat ik niet opgeef maar ook wel naar mijn lichaam wil en moet luisteren!

Vanmorgen oprecht aan mijn kindjes gevraagd of ze nog willen dat ik met ze mee ren/loop/ strompel omdat ze soms op me zullen moeten wachten omdat ik niet zo snel ben als zij. Gelukkig was hun antwoord zonder ook maar een seconde erover na te denken: Zonder jou is Team Familie geen Team Familie en zonder jou is het niet zo gezellig! We rennen toch niet om te winnen maar om samen te genieten? Hartverwarmend en ik moest er echt om huilen! Wij zijn Team Familie en blijven dat!

Wellicht als er meer balans komt in mijn leven en ik dit hardop durf uit te spreken verdwijnt alle pijn wel als sneeuw voor de zon. Wat ik  natuurlijk stiekem hoop. We weten inmiddels wel dat ik geen levensbedreigende spierziekte heb en dus ga ik volop genieten van alles wat het leven me biedt. Alleen dan wel op mijn manier.

Life is not a race, but a challenge! 

Liefs Michelle

 

6 gedachten over “Worstelen met veel pijn!

  • maart 11, 2017 om 10:48 am
    Permalink

    Niet leuk maar uiteindelijk wel beter om realistisch te zijn en dingen onder ogen te zien. En ooit iemand gezien die er moeite mee had dat iemand niet zo snel was? En wat dan nog? Als je als team/familie samen bezig bent dan is dat 1000x belangrijker dan de mening van iemand die zonodig “snel” moet zijn.
    Gewoon lekker doorgaan en ondertussen zoeken naar de oplossing. En misschien ietsje rustiger aan doen om meer hersteltijd te hebben tussen trainingen/races. Sterke en hopelijk vind je snel het antwoord.

    Beantwoorden
  • maart 11, 2017 om 11:27 am
    Permalink

    Michelle

    Wat super stoer dat je dit doet!
    Het is niet leuk wat er is met jou…
    Vooral het idee niet wetende wat !

    En wat krijg jij veel steun van lieve vikings. En ze hebben gelijk zonder jou geen “FAMILIE ”
    Denk aan jezelf en dan komt het vanzelf wel weer.
    Bij mij gaat ook niet alles zonder slag of stoot….maar denk bij de finish altijd
    ” Ik heb het maar mooi weer gedaan”
    Vol trots.

    Wens je veel sterkte toe…..en heel veel sportieve knuffel

    You go girl ?

    Beantwoorden
  • maart 11, 2017 om 11:49 am
    Permalink

    Ken het gevoel, strompel gezellig met je mee, maar ook ik luister meer naar mijn lichaam ?

    Beantwoorden
  • maart 11, 2017 om 3:55 pm
    Permalink

    Volgens mij ben je gewoon een stoere tante. In meerdere opzichten. Luisteren naar je lichaam is het beste wat je kan doen. Behalve dan je familie op de eerste plek zetten misschien. Zelf blog ik al jaren en levert het me veel positieve energie op. Gewoon doen dus. Vooral naar jezelf luisteren. Mensen zijn vaak positiever dan je denkt

    Beantwoorden
  • maart 11, 2017 om 5:48 pm
    Permalink

    Ik heb jullie mogen ontmoeten bij de Strongman. Je straalt zoveel energie uit zonder de pijn te zien. Herkenbaar.. Maar goed van je dat je naar je lichaam gaat luisteren. Jullie zijn een inspiratiebron voor velen. Gewoon lekker zo blijven..groeten

    Beantwoorden
  • maart 11, 2017 om 7:08 pm
    Permalink

    hey Michelle,
    wat een mooie eerlijke blog… En wat een prachtige reactie van je kids! Hoop dat je maximaal blijft genieten van het obstaclerunning, in je eigen tempo, op je eigen manier.
    You go strongsister!
    liefs, Marian

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *