The Rat Race en de Iron Viking! OORAH!

Eerlijk is eerlijk, de mensen die Sven een beetje kennen zullen zeggen dat het een man is van weinig woorden. Maar dit verhaal kon niemand anders dan hij zelf schrijven! Wat is het een mooi verhaal geworden! En wat zijn we onwijs trots op hem! <3

Geschreven door de grootste, stoerste en sterkste viking van ons gezin Sven Weemaes:

13151805_1332110686802676_116401809724349250_n

 

21-32-42 Mindset is everything

Als je mij had gezegd dat ik na mijn hernia binnen een half jaar een marathon zou lopen had ik je voor gek verklaard. Want eerlijk gezegd zat de moed mij heel diep in de schoenen. Net na de mud masters in Biddinghuizen eind september 2015, werd ik geveld door een hernia, die mij als een balletje op de grond deed belanden. Ik kon letterlijk niets meer. Er moesten 4 verschillende medicijnen aan te pas komen, waaronder morfine en spierverslappers om me weer enigszins te kunnen laten functioneren.

Tot die tijd liep ik met de gedachte de Iron Viking of de Mud Masters marathon te gaan lopen in 2016. De Hernia wierp me zo ver terug dat ik alles uit mijn hoofd zette en me op de voorspelling van de arts richtte, want die zei dat ik pas na 12 maanden enigszins de oude zou zijn, met geluk.

The Road to Rat Race

Langzaam begon ik mijn trainingen weer op te bouwen, daarin gesteund door mij geweldige gezin, twee jongens die alles wat ik doe nog stoer vinden en een vrouw die mij in alles stimuleert en motiveert. Eerst regelde ze een ticket voor de halve marathon van Egmond, eind januari. Veel te vroeg natuurlijk, en eigenlijk wilde ik niet. Maar gepushed door Michelle liep ik hem toch, en met een tijd van 2 uur wist ik waar ik stond en wat er nog moest gebeuren.

Hierna kwam de mud masters haarlemmermeer, die ik samen met Michelle liep. Even daarna was ik jarig en kreeg ik van mijn familie een kaartje voor de Rat Race in Stamford, Engeland. Ik verklaarde ze voor gek. 32 km lopen, met meer dan 200 obstakels. “dat red ik nooit, zeker niet met die hernia nog in mijn benen”.

13177835_1165399370146858_6491881337732016510_n

“Dan moet je maar wat harder trainen”, kreeg ik op mijn geklaag te horen. Ik besloot de 19km van de Strong Viking mud te lopen om te zien waar ik stond, en toen dat goed ging, de obstacle challenge Urk.

Gesterkt door die resultaten, die mijn lijf en geest een boost in zelfvertrouwen gaven brak de maand mei aan. 1 mei 2016 stond de Strongmanrun Rotterdam op het programma, en een week later de rat race. Was ik er klaar voor?

De 21 kilometer van de Strongmanrun ging bovenverwachting goed, en ik finishte zelfs als 34e overall. Beter nog, ik had alles gehaald en had nog energie over. Vet kicken! Dit gaf vertrouwen.

IMG_7635

Rat Race

Zo ging ik met een mooie mix zelfvertrouwen en zenuwen de Dutch Mud Men bus in naar Engeland. Een bus vol met mensen die er op gebrand zijn om de 32 km en 200 obstakels te gaan overwinnen, dat helpt om je zenuwen te kalmeren, en je zelfvertrouwen op te krikken.

Onder het gedreun van “Bro Hymn” reden we het terrein van Burghley House op, een prachtig landgoed met magistraal landhuis. De DMM camping was recht voor het huis. Tentje opzetten, eten, overige campinggasten leren kennen, even rondlopen om het terrein te verkennen en slapen.

13151505_1165399506813511_8521830794136681721_n

De volgende morgen, 7 mei 2016, om 8.00 uur begaf iedereen van Wave2 zich naar de start. Een gezamenlijke start van Dutch Mud Men, de Engelse tegenhanger Mudstacle en van British Military Fitness. Bij de start kijk ik om me heen en oriënteer ik me op mensen die ik verwacht bij te kunnen houden, zo loop je niet alleen. De start is echter vol met rook van de vele fakkels en al gauw weet ik het niet meer, we zien wel. Al gauw blijk ik op hetzelfde tempo te lopen al Michel en Robert. Michel ken ik nog niet zo lang en Robert heb ik in de bus ontmoet, maar dat is obstacle running, je loopt nooit alleen. En niets verbroederd meer dan samen een paar uur lang afzien, en dat gebeurt dan ook. Met Michel en Robert ren ik het grootste deel van het parcours. En wat een parcours is het. De obstakels zijn geclusterd, zo is er een water area, een technische area met technische obstakels, een fun area met skippieballen en zijn in de bossen de klassiekers te vinden zoals paaltjes, planken en het klimwerk. Je kan het zo gek niet bedenken of het staat er wel, meer dan 200 stuks.

13094352_1132155283492287_2981359149641439818_n

Na 2/3 gelopen te hebben, het ging bovenverwachting goed, besloot Robert iets rustiger te lopen. Michel wilde bij hem blijven, en dus sloot ik me aan bij Sjors, Brigitte, Tamara en Casper. Ik wilde toch mijn eigen tempo blijven lopen, tenslotte zou dit verder zijn dan ik ooit eerder gerend had.

13138807_1169476116396023_3778020361617658595_n

Als ik iets geleerd heb die dag is het dat afstanden vaak in je hoofd zitten. Als je weet dat je nog 15 km moet loop je anders dan dat je weet dat er nog maar 2 te gaan zijn. Als je er bijna bent raak je moe, omdat je je mentaal voorbereid op het einde van je beproeving. Het is dus in feite fijn om niet te weten hoe ver het nog is. Met nog een paar kilometer te gaan werden mijn benen wat moe, maar toen we over de finish gingen leek ik zowaar nog wat over te hebben! Het was verbazingwekkend goed gegaan, met dank aan mijn mede lopers, die met alleen al hun aanwezigheid mij lieten zien dat het te doen is, en je nooit alleen loopt.

“Conquer we shall, but, we must first contend! It’s not the fight that crowns us, but the end.” (Robert Herrick)

IMG_0301

IMG_0283

Iron Viking

Thuisgekomen werd ik met trots ontvangen door mijn vrouw en mijn jongens. Michelle vroeg me wat ik nu wilde. En eerlijk is eerlijk, in de bus terug naar huis werd er natuurlijk al over de Iron Viking gesproken. Dé Marathon onder de obstacle runs. In de bus heb ik het overwogen maar gelijk weer laten varen, twee weken na de Rat Race leek me dit geen goed idee voor mij spieren. Bovendien zou ik dan binnen 3 weken een halve marathon, driekwart marathon en een hele marathon lopen…….21-32-42……”hé, dat klinkt best wel cool”.

Strong-Viking-Obstacle-Run-Iron-Viking-quote

Michelle ging gelijk kijken of ze mijn kaartje voor de 19 km kon verkopen en die voor de marathon kon kopen. Binnen een halve dag was het bekeken en kon ik niet meer terug. Ok, dat kan altijd, maar het voelt echt heel stom om dat te doen.

Voor de zekerheid maar geen Krav maga meer gedaan, uit angst een blessure op te lopen, en me geconcentreerd op rustige loopjes en herstellen van de Rat Race.

En toen was het 21 mei. De magische Iron Viking. Nog nooit liep ik zo ver. Ik had ook nooit gedacht hier te staan. Na de hernia had ik mezelf tot 2017 gegeven om voor de Iron Viking te trainen. In mijn gedachten speelde dat het absurd was wat ik deed. Dat ik dat niet ging volhouden. Maar ook dat ik het wel zou zien, en dat ik hem desnoods kon kruipen.

20160521_095055

Daar stond ik dan, tussen al die anderen met een Iron Viking shirt. Ben ik net zo sterk? Ben ik net zo snel? Ga ik af als een gieter of kan ik me met deze mensen meten? We gingen het zien.

Al snel na het startschot liep ik samen met Edwin. Die liep in een hoger tempo dan ik eigenlijk mee wilde beginnen, maar wel langzamer dan dat ik de 19 zou lopen. Het is leuk om met iemand samen te lopen en het kan je helpen tempo te maken, maar als ik te snel zou beginnen zou ik ook sneller moe kunnen zijn. Toch besloten met Edwin mee te lopen en zo volbrachten we de eerste 26 km samen. Het tempo zat er lekker constant in en de obstakels gingen ook super. Alleen mijn Nemesis, storm the castle, haalde ik wederom niet. Ik overweeg sterk hem na te bouwen in de tuin om er op te gaan oefenen.

20160521_122018

_MG_0550

De Iron Viking bestaat uit een rondje van 19, een van 13, een van 7 en een ererondje van ongeveer 3 of 4 km. Na 19 voelde ik me goed, en wist dat het volgende rondje korter zou zijn. Dat werkt psychologisch voor en tegen je. Het kortere rondje is fijn om te weten, maar als je voor de tweede maal bij een obstakel komt weet je ook welke er nog moeten volgen, en wat je dus te wachten staat. Ook weet je inmiddels hoe ver dat nog is, en dat kan vermoeiend zijn. Wederom “ignorance is bliss”.

_MG_1012

Nadat 26 km bleef Edwin wat achter in verband met vermoeide spieren. Hij had zijn eten achtergelaten bij zijn pack en lustte geen banaan, food of choice bij dit soort runs, en dat begon hem op te breken. In overleg besloten dat ik door zou lopen. Ik heb hierna een stuk met Jeroen en Maarten kunnen lopen, die ik ken van eerdere runs, en een groot stuk met Koos, die ik tijdens het rennen leerde kennen en die me met zijn tempo stimuleerde om weer wat harder te gaan.

20160521_135431

Nadat de 19, 13 en 7 gedaan hadden ontstond er wat verwarring over hoe het ere rondje liep. En eerlijk is eerlijk, mijn brein functioneerde ook niet meer op een normale manier. Toen we toch nog een keer de arctic area ingestuurd werden was er verwarring alom, want die zat niet meer in het 7 km rondje, maar wel in die van 3? Even nagevraagd, en toch klopte het. Nog even extra afzien dus met temperaturen onder nul. Eerste keer leuk, tweede keer denk je dat het de laatste is. Derde keer is het niet grappig meer. Maar even na de klim in de skihal was daar de afdaling naar de finish. Samen met Olaf en Koos het podium op geklommen en toen ik daar beneden Michelle en mijn mannetjes zag staan kon ik wel janken. Maar dat doen Vikings niet… dus.

20160521_163552(0)

20160521_163458  20160521_163501

Wat een beproeving, wat een race, maar ook wat een half jaar en wat een maand is dit geweest. Het is moeilijk te omschrijven wat het met je doet, maar het laat mij snakken naar meer. Meer, groter, moeilijker. Maak het maar gekker, ook dat kan ik aan. En tegenslagen? Die zijn er om overwonnen te worden. Het leven is een obstacle race, en je weet pas wie je bent nadat je getest bent.

“All we have to decide is what to do with the time that is given to us”

Gandalf

20160521_190406_001

 

Eén gedachte over “The Rat Race en de Iron Viking! OORAH!

  • mei 28, 2016 om 6:41 am
    Permalink

    Waw super gedaan man dikke proficiat je mag fier zijn met een partner die je ook zoveel steun heeft tenslotte bij jij het die het moet waarmaken top ???

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *