Blogs

Sven loopt de Dam tot Damloop

10EM Dam tot Dam loop 2018

Mijn eerste Dam tot Dam loop. Ja, daar wordt je dan 40 voor. Maar zonder gekheid, ik wilde deze natuurlijk al lang een keer doen. Maar hij valt telkens samen met Mud Masters in Biddinghuizen en elk jaar ga ik dan toch weer daar voor. Ik blijf meer een obstacle runner dan een hardloper. Toch stond deze al lang op mijn verlanglijstje. We waren dan ook erg blij dat we in de campagne van de Dam tot Dam loop mochten mee doen en de run zelf ook konden rennen.

Zodoende leverde ik dus op zondag 23 september 2018 de rest van mijn gezin af in Zaandam, waar Bodhi en Kyano de Kids run gingen doen. Zelf pakte ik daar de pendelbus naar het centraal station van Amsterdam. Super geregeld eigenlijk. Ik zat gelijk in de eerste bus, geen rij of iets dus lekker relaxed. De jongens hadden aangeven te gaan proberen te winnen en wilden eigenlijk dat ik dat ook maar zou doen. No Pressure!.

Ik zat er wel wat anders in, want ik loop 29 september mijn eerste Ultra Obstacle Run bij Strong Viking in Keulen, en ik wilde mijn benen sparen voor die afstand van 60 kilometer. Ik had mezelf dus voorgenomen om een rustig en steady tempo van 5 minuten per km te lopen en dus op een finish tijd van 1.20 te mikken.

Op het centraal station ontmoette ik wat mede Asics Frontrunners, waarvan 2 uit de UK. Een van hen wilde 1.10 lopen en vroeg of anderen dat ook wilden zodat we samen konden rennen. Alleen Gerrit Voortman gaf aan dit te gaan doen. Ik besloot me aan te sluiten bij Wesley en Manon, die voor de sub 1.20 gingen. Even de tassen wegbrengen nog en gaan.

Vrij laat liepen we naar het startvak. Ook vanwege de regen. Maar ondanks de drukte waren we er zo. Misschien lag het aan de starttijd van 11.00 uur maar ik had het zo in het centrum van Amsterdam drukker verwacht, en dit viel me dus alles mee. In het vak was het al snel gezellig en we wurmden ons wat verder naar voren waar Gerrit en Curtis (UK) zich al hadden gepositioneerd.

Toen het startschot viel kwamen we goed weg. We liepen in een rustig tempo richting de IJtunnel. Na 500 meter waren we daar en gingen we de tunnel in. Ik liep voor mijn gevoel echt super soepel en keek naar mijn tempo, waar mijn Garmin 4.30 aangaf met een hartslag van 120. Hmmm, eigenlijk te snel maar als het zo goed voelt en mijn hartslag blijft laag… zou ik dan niet gewoon dit tempo blijven rennen? Na een paar seconden overweging besloot ik dat ik dit zou volhouden tot mijn hartslag boven de 150 zou aangeven of mijn benen zouden tegensputteren.

Zo doorlopend liep ik een hele relaxedte race. Na een paar kilomter haalde ik Paul in, die ook de Ultra doet 29 September. Hij had ook de Mud Masters de dag ervoor gedaan zei hij en wilde nu wat rustiger doen. Na even bijpraten liep ik weer door op het tempo dat ik voor ogen had.  Het was een leuke route door Amsterdam Noord en Tuindorp naar de A10 en zo Zaandam in. De kilometers vlogen voorbij en van de regen had ik eigenlijk geen last. Door de zuurstof in de lucht hielp het vermoedelijk mijn hartslag laag te houden want die kwam geen moment boven de 150. Ok, hoogste wat de Garmin aangaf was 149… dus ik zat er dicht bij. Maar voor het tempo dat ik nu aan het rennen was mocht ik niet klagen.

Langs de route gezellige mensen, en het inhalen van zoveel mede hardlopers motiveerde ook goed. Drie maal een bekertje isostar of water al rennend naar binnen geklokt en voor de rest alles overgeslagen. Zo liep ik nog steeds redelijk onvermoeid Zaandam binnen. Toen ik de bordjes zag met 500 meter nog iets versneld, omdat ik vorige keer commentaar kreeg van Michelle dat ik in vergelijking met anderen zo rustig finish. Het kon er ook nog af vandaag, dus alleé. Michelle en de jongens hadden me op de app gevolgt en stonden te juichen bij de finish. Uiteindelijk liep ik de 10EM in een tijd van 1.11.32. Een persoonlijk record, maar wat me vooral goed stemde was het gemak waarmee ik gelopen had. Ik had sneller gekunt, en dat geeft me moed voor de Ultra.

Voor mij was de Dam tot Dam een hele leuke ervaring, die met regen en al ontzettend leuk was om te lopen. Alles was goed georganiseerd, en de problemen met tassen, kou, regen etc heb ik allemaal niet ervaren. Dus voor mij een top run. Als ik hem volgend jaar weer zou kunnen rennen ben ik er weer bij. Misschien dan vol gas.