Blogs

Strong Viking Family maar dan met de halve familie

8 september was het weer zover, Strong Viking Family! Daar leeft het hele gezin naar toe natuurlijk, lekker met z’n 4en obstakels over winnen en dollen in de modder. Helaas bepaalt het lot anders, en worden Bodhi en Michelle ziek net voor het weekend. Zaterdag kijken ze het nog even aan of het wat gaat worden, maar uiteindelijk blijkt dat ze echt niet kunnen rennen zondag. Balen!

Na kort overleg met Kyano besluit ik samen met hem te gaan. Het is anders dan anders, we rennen tenslotte alles met alle 4 de leden van het gezin, maar dit is ook wel weer een mooie gelegenheid voor een vader-zoon tripje. Dus met een beetje pijn in het hart laten we Michelle en Bodhi achter en reizen af naar de Berendonck.

Daar verloopt alles vlotjes, het terrein is anders ingedeeld in verband met werkzaamheden aan het spoor vlakbij, en er zijn wat nieuwe obstakels te zien waar we zin in hebben!

In het startvak besluit speaker Henri dat hij live op facebook nog even gedag wil zeggen tegen Michelle en Bodhi en Kyano en ik krijgen de gelegenheid om even te zwaaien naar ze tijdens de warming up. Zijn ze er toch nog een beetje bij.

Dan kunnen we los. Ik heb met Kyano afgesproken lekker constant te lopen op zijn tempo. Hij wil echter binnen het uur binnen zijn en het liefst als eerste van de groep, dus we gaan rap van start. We vliegen over de eerste obstakels, waar Kyano al snel ongeduldig wordt als zijn pa de balance beams mist en over moet doen. We liggen 4e roept hij. Ik zie dat de voorsten twee oudere jongens van een jaar of 15 zijn en praat hem de winst toch maar even snel uit zijn hoofd. Die gaan te snel jongen.

We rennen steady door en halen nog een koppel in waarna we “vechten” om de tweede plek. Toch tof die fanatiekheid bij dat mannetje. Het ene na het andere obstakel gaat vlotjes en rennen gaat hem ook goed af. Bij 3 kilometer moet hij even op adem komen maar we kunnen snel weer verder.

Dan komen we bij de weaver, onder en over de balken dus. Het andere koppel vader en zoon probeert het wel, maar geeft het al snel op en rent verder. Kyano worstelt zich naar het net, er onder door en weer terug de balken op. Ook die overwint hij en trots springt hij er af, om vervolgens enigszins beteuterd de andere aan de horizon te zien verdwijnen. Hij weet dat het geen race is, en snapt ook wel dat niet iedereen alle obstakels kan, maar een beetje baalt hij toch. Al snel is het gevoel van het overwinnen van het obstakel toch sterker en rent hij vrolijk naast me verder.

De ramp neemt hij netjes met het touw, en bovenaan moedigt hij mij aan. Toch altijd spannend om het dan nog even na te moeten doen. De laatste obstakels zijn de monkey snake gevolgd door monkey bar, en ook die neemt hij soepeltjes. Ik ben enigszins jaloers, maar gelukkig kom ik er ook zonder kleerscheuren door. Dan naar de walhalla steps, waar Henri ons weer live via facebook binnen haalt voor Michelle en Bodhi. We deden de 6 kilometer  in 58 minuten, dus Kyano is dik tevreden met zijn behaalde doel. En ik ben natuurlijk apetrots op hem.

Als beloning nog een leuke medaille en van zijn pa krijgt hij een panini ham kaas. Een wat andere strong viking dan anders dus, maar hij was zeker erg tof om zo samen te lopen!