Spartacus Boom

Het is 1 mei 2017, dag van de arbeid en een nationale vrije dag in België. Het is ook dag twee van de Spartacus run in Boom, en wij gaan daar de eerste kinder run van de KBC Spartacus Series rennen! Aansluitend zal Sven ook nog het 10 kilometer parcours verkennen.

We zitten weer vroeg in de auto, en de jongens hebben er zin in.  “Zijn we al in België?”  klinkt het om het kwartier.  Na 5 keer die vraag en dus anderhalf uur rijden zijn we dan in Boom. We volgen de bordjes voor het gratis parkeren en lopen het de laatste 5 minuten naar het terrein. Wederom een mooie locatie in een Procinviaal domein. Zoals we gewend zijn inmiddels verloopt het ophalen van startnummers en bagage droppen soepel en zonder problemen. We waren krap op tijd maar door het soepele verloop op het terrein staan we snel in het starvak. De jongens hebben als gezien dat ze met de ramp attempt mogen beginnen en staan te popelen!

Na het startschot vliegen ze de ramp op, Kyano is als eerste boven en Bodhi volgt al snel. Ze gaan zo vlug dat we moeite hebben ze bij te houden tussen de andere kinderen en ouders die mee rennen. Hierna volgt een zeecontainer, een schrikdraadbos (even zonder stroom) en dan heuvel op. Boven aan de heuvel even bijkomen en door rennen naar het hooibaal klauterdoolhof.

Daarna een luchtkussen, en over de Tyre mania. Dan rennen we de heuvel weer af naar de woodlands. De jongens laten daar zien dat ze alles zonder hulp kunnen, al die hoge houten muren en obstakels! Natuurlijk zorgen we er wel voor dat we ze kunnen vangen als ze vallen. Dan een honk met grote zachte balle, de great balls of fire. Publiek kan daar de ballen omhoog schieten en de deelnemers raken. De jongens vinden het prachtig en rennen er een aantal keer doorheen. Hierna rennen we om twee obstakels heen die de jongens nog wel hadden willen doen (monkey bars, cargo netten) maar die zitten niet in het kinderparcours. We rennen hierdoor snel op de finish af waar ze de grootste medaille uit hun verzameling in ontvangst mogen nemen! En ze zijn er trots op! En terrecht! Weer een obstacle run op hun naam gezet!

We zijn niet nat, wat fijn is met dit weer, en hoeven dus alleen een jasje aan te trekken. Intussen is Mehran gearriveerd om samen met Sven de 10 kilometer te gaan rennen. De jongens en Michelle zullen bij de waterobstakels gaan kijken en zijn vooral benieuwd naar de mega swing.

Mehran en Sven bedwingen de ramp en zetten een rustig tempo in. Vandaag geen snelle run voor Sven met de MM marathon van vorige week nog in de benen en de Rat Race van zaterdag in het verschiet. Ook is Mehran vorige week ziek geweest en dat helpt niet in de conditie. Rustig aan dus en gewoon genieten van de run. Het is een mooi landschap om door te rennen met mooie trainpaadjes, die nog best link kunnen zijn met al die stenen (oude muurtjes?) die overal liggen. Goed uitkijken dus waar je je voeten zet.

De obstakels zijn ook erg leuk om te doen, niet te moeilijk, maar toch redelijk uitdagend. Bij de “Temple of Spartacus” moet je elkaar zeker helpen omdat de 4 meter hoge muur niet in je eentje te doen is. Verschillende mensen die op tijd lopen laten deze dan ook links liggen. Mehran en ik helpen verschillende deelnemers naar boven en lopen dan verder. Speerwerpen kunnen we ook, nog nooit gedaan, maar het ging verbazend goed. Beide keren doel getroffen. De waterobstakels zijn pittig fris, zeker het stuk zwemmen wat er in zit (80 meter) is best een stuk met deze temperaturen.

Bij de “The Jump” wederom het water in, daar staan Michelle en de jongens ons aan te moedigen op de brug. Daarna lopen ze naar de andere kant waar we even later wederom verschijnen voor de “The Mega Swing”. Hier zwaai je aan een ring middels een lang touw dat aan een kraan vast zit met een grote boog het water in. Super leuk om te doen! Dan rennen we nog een stuk waarin we verschillende obstakels trotseren, tot “biceptica” met de monkey bars en touwen en dan  nog een hoge finishmuur. We zijn er! Rustig gelopen en vooral erg genoten van de obstakels en de omgeving, en dus ontzettend veel plezier gehad!

Deze Spartacus Run was weer geweldig, en de jongens zijn trots, ze hebben dezelfde medaille als hun vader, en dat is toch een ding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *