Blogs

Runner’s United Zonnestraal Cross

Zondag 25 november 2018 deed ik last minute mee met de Zonnestraal Cross in Hilversum. Deze cross werd voor het eerst georganiseerd door de (trail)running enthousiastelingen van Runner’s United NL en bestaat uit rondes van 3.2 kilometer over het terrein van voormalig sanatorium erfgoed Zonnestraal.

Niet ideaal qua voorbereiding startte ik om 11:30 uur. Niet ideaal, aangezien ik de vorige dag nog ruim 18 kilometer had afgelegd van en naar mijn opleiding calisthenics van het COI in Amsterdam. Hierbij last van de linker achillespees gekregen, en lopen ging niet helemaal lekker.

De druk lag dankzij de 2e plek van Bodhi en de 10e plek van Kyano eerder die ochtend op de 800 en 1600 meter wel al lekker hoog.

Het was fris maar droog, en de kou die in de botten geslopen was bij het aanmoedigen van de jongens konden we binnen in het hoofdgebouw verjagen met wat warme koffie. De organisatie had het verder goed voor elkaar met garderobe en inschrijving en met 400 deelnemers was het geheel goed te overzien. Ik kon tot 5 minuten voor de start lekker warm blijven en dat scheelt toch.

We startten met alle afstanden 6,9 en 12 kilometer tegelijk. Ik stond vooraan in het vak, en kon goed weg komen. Het tegelijk starten heeft wel tot gevolg dat je niet weet tegen wie je rent. Mensen die harder gaan kunnen zo maar de helft van de afstand moeten afleggen als waar ik me voor had opgegeven, en het is dan ook zaak om je eigen race te rennen en je niet te laten opnaaien door andere lopers. Pas in het laatste rondje werd duidelijk wie ook de 12 kilometer deed.

Het eerste rondje goed opletten, je loopt op tempo door het bos, en overal steken takken en andere zaken uit de grond. De organisatie had de voornaamste struikelblokken goed gemarkeerd, en dat scheelt wel. Niet dat ik het niet gewend ben met mijn Obstacle runs, maar daar maak ik dan ook regelmatig een smak in de modder of gras omdat ik wat mis….

Nadat ik de achillespees wat warmer had gelopen ging het lopen wel lekker, al had ik het een stuk zwaarder dan tijdens de Zevenheuvelenloop van de week ervoor. Ik rende de eerste ronde dan ook in een 4:28 per kilometer. Zeker 20 seconden langzamer dan het gemiddelde van de week ervoor. Dit bleef de andere ronden ook zo, wat ik zelf aan redelijk vermoeide spieren wijt.

Na het eerste rondje kon je kiezen tussen poortje links (nog een ronde) of rechts (finish). Omdat er kennelijk toch wat onduidelijkheid over bestond stond Joost van de organisatie het ook nog elke ronde te roepen. Klasse natuurlijk om dit zo te ondervangen.

Rondje 2 ging beter dan 1, al viel dat niet aan de tijd te zien, en bij ronde 3 en 4 begon ik andere deelnemers in te halen die achteraan liepen. Op de erg smalle delen hield dit wat op maar de motiverende woorden die we na het inhalen toegeschreeuwd kregen maakten het verlies aan seconden ruim goed.

Wat rondjes rennen ook erg leuk maakt is dat je steeds langs een punt komt waar je familie je staat toe te juichen, en te motiveren sneller te gaan. Het is voor hen ook leuker om naar te kijken natuurlijk.

Na 4 ronden kwam ik redelijk stuk over de finish. Het was me een stuk zwaarder gevallen dan ik in eerste instantie gedacht had. Of dat aan de voorbereiding of het parcours lag is lastig te zeggen, maar ik kan wel zeggen dat ik me goed vermaakt heb deze cross. Goed georganiseerd, en erg leuk om mee te mogen doen! Met mijn uiteindelijk 16de plek van de 98 deelnemers op de 12 kilometer ben ik ook zeker tevreden.

Volgend jaar weer!