Obstacle World word het 3 of 6 km?

Zondag zijn we al vroeg te vinden in Tilburg waar Sven eerst 30 km zal trotseren met Paul. Die staan dus al om 9.30 uur aan de start. Wij starten met de kids pas om 14.00 uur. Maar gelukkig is er een hele kids hoek gemaakt bij de run wat echt waanzinnig is! Zo is er een springkussen en een tof voetbalspel! De kids vermaken zich prima, zeker als de kids van Riwa en Roy er ook bij komen. De kids vinden elkaar al snel en komen af en toe met verhitte hoofdjes wat eten en drinken. We hebben vanaf onze picknickbankjes ook prima zicht op wanneer Sven weer aankomt en we kunnen dan een leuk deel van het parcours met hem mee rennen voor de nodige foto’s en knuffel momenten!

Als Sven binnen is na 30 km is het weer vrij bewolkt en we besluiten dan ook direct aan te sluiten in de volgende family groep die er start. De start is leuk! De warming up is lekker kort en pittig en voordat we het weten rennen we richting ons eerste obstakel! We doen officieel een route van 6 km. Alleen Bodhi horen we vanaf het startschot al over last van zijn buik en we besluiten te kijken wat handig is om te doen. Pakken we de 3 km of de 6 km?

We rennen af op de eerste mega hoge hooibalen en hup er ook weer van af! Het eerste deel is best veel rennen en Bodhi wandelt vanaf het begin al veel omdat zijn buik zeer doet. We komen bij de meest vieze stinkende sloot die we ooit bij een obstacle run hebben gezien!  Geloof ons je kleding zal na deze sloot nooit meer hetzelfde ruiken haha! Bodhi lijkt iets op te knappen en stapt stevig door achter Ties en Evie (de kids van Roy en Riwa) aan. We kunnen in het begin leuk met elkaar opkomen maar in het suikerbietenveld raken we elkaar toch kwijt. Geen probleem natuurlijk! We wandelen veel tussendoor en kletsen gezellig over bijtjes, vlinders en de stinkende sloot! Niet ver voor ons loopt Paul. Die lijkt zelf moe te zijn maar ook zijn zoon heeft een blessure. Zij besluiten bij 3 km uit te stappen terwijl wij nog even verder twijfelen. We komen bij een touwenobstakel waar je in moet gaan staan en dan van het ene naar het andere touw toe moet zwaaien! Altijd een leuk obstakel en hierna direct de mudtrenches. Wederom hebben ze weer echt een toffe run neergezet! Bodhi geeft aan dat hij bij 3 km wil stoppen en aangezien hij dat echt nooit aangeeft is de beslissing snel gevallen. Dan komen we aan bij de monkeybars. Kyano pakt hem snel en als Bodhi begint te huilen omdat dit nou ook al niet wil lukken zijn we overtuigd dat hij te moe is en echt niet lekker! Na nog een mega stoer en hoog touw obstakel komen we bij de ramp die ze allebei met een beetje hulp halen! BIKKELS! Inmiddels staat bij ons beide horloges ook ruim 5 km op de teller. Niet echt 3 km dus.

Als we bij de finish worden onthaald en mogen zwaaien met de grote vlaggen stralen beide mannen! GEHAALD! Er worden nog wat toffe foto’s van ons gemaakt en we gaan ons snel omkleden en even afspoelen onder de warme douches! Als Bodhi is aangekleed begint hij te eten als een malle…..Hij had dus gewoon echt heel veel trek! De hele dag druk geweest en weinig tijd voor eten. Oeps! Gelukkig trekt hij hierna mega snel weer bij en stappen wij lekker in de auto. Het is een mooie lange dag geweest met heel veel lieve mensen!

Wij vinden Obstacle World echt een waanzinnig mooie run! Hij zit goed in elkaar en heeft mooie obstakels staan!

Liefs Michelle