Blogs

KAMPIOENEN! Tough Ten Miles

’s Morgens om 5 uur gaat onze wekker! Sven en ik maken alles klaar en besluiten de kids zo laat mogelijk wakker te maken, en te laten ontbijten in de auto. De Tough Ten Miles heeft verplicht een hitteplan in werking gesteld. Dat betekend dat Bodhi al om 8 uur start en Kyano om 9 uur. Hierna doen wij nog de family run. We hebben de kids gevraagd wat ze willen, maar aangezien dit de enige run is die ze zelf mogen rennen is hun antwoord direct: “Ja we gaan!”

Om 6.15 uur zitten we in de auto op weg naar Oisterwijk. De kids vrolijk kwebbelend achterin hun ontbijtje etend. Ze hebben er onwijs veel zin in! De zon schijnt al en het is warm. Bodhi loopt vandaag 750 meter in de groep 4-6 jaar en Kyano loopt de 2.5 km in de groep 10-13 jaar. Bodhi werd vorig jaar 2de en is hongerig voor revanche 😉 Kyano gaat vooral om te genieten omdat hij net 10 jaar is en de categorie pittig zal zijn.

Als we aankomen zijn we de eerste auto die parkeert, we worden zoals altijd enorm hartelijk ontvangen! Een klein stukje wandelen naar het park en de startnummers ophalen. Wij lopen trouwens nadat de kids hebben gerent samen ook nog de 4 km.

Bodhi word al snel naar zijn startvak geroepen. 2 jaar geleden rende we nog met hem mee langs de zijlijn. Nu drukt hij ons op het hart dat we mogen kijken en stukjes mee mogen lopen maar dat hij het echt alleen wil doen…Kleine mannetjes worden groot! Na een gezellige warming up snelt Bodhi zich naar het hek om vooraan te kunnen starten. Ze tellen af en BAM daar gaat ie! Gelijk een net onderdoor en de hoek om. Hier gaat het door de aanwijzingen van een vrijwilliger niet goed. Hij moet om een ton heenlopen maar was er langs gegaan. Hij draait zich om en rent terug om het alsnog goed te doen (super netjes Bodhi!!!) En rent hierna weer door.

Hij kan tegenwoordig zijn snelheid goed indelen en loopt nog niet vooraan. Hij pakt zijn eigen tempo en neemt alle obstakels keurig netjes. Dan een stuk door het bos waar we hem aan de andere kant opwachten. Hij komt als eerste het bos uit met een grote lach op zijn gezicht. Hij weet duidelijk dat hij eerste ligt. De vrijwilligers schrikken dat hij er al zo snel is en juichen hem toe.

Een grote sprong met het touw in het water en hup door, langs de wramp en door naar de finisch de grote glijbaan. Hier verloor hij vorig jaar omdat hij teveel tijd nam om te gaan zitten en werd hij 2de. Nu roetsjt hij er af als een malle en rent naar de finisch! 1ste!!!!!! Wat een held!!! Super trots neemt hij zijn mooie medaille in ontvangst en glimt hij. Het is me gelukt! Als we later live gaan op Facebook verteld hij dat hij het halverwege wat zwaar had maar dat hij aan papa, mama en Kyano dacht en dat dat hem hielp! Hoe lief is dat!

Niet heel veel later is de beurt aan Kyano. Kyano kijkt het startvak rond en ziet jongens staan van 2 koppen groter! Tja die gasten van 13 jaar zitten natuurlijk gewoon al op de middelbare. Kyano zit al gelijk in zijn eigen bubbel. Doet de warming up actief mee en schuifelt hierna naar het hek toe. Er staat een hele groep grote gasten voor hem maar hij lijkt prima te staan. Als de hekken opengaan zie ik hem rustig starten. Goed zo jongen! Je moet nog 2.5 km, blaas jezelf niet gelijk op! Sven besluit een groot deel met hem mee te rennen, hem te motiveren waar nodig en Bodhi en ik wachten op hem als hij het bos uit komt rennen.

We wachten een tijdje en zien hem dan uit het bos komen, als eerste! Wel met nog een hele groep achter hem! Dat word focus vasthouden, energie goed verdelen en doorgaan. Hij moppert omdat er heel veel gasten zijn die alle obstakels overslaan en hij die elke keer weer moet inhalen. Niet tof natuurlijk maar we roepen dat hij dan tenminste op de goede manier bezig is! Bij de ramp ligt hij gelijk met nog een jongetje maar Kyano knalt die wramp op alsof zijn leven er van af hangt en met de finish in zicht zet hij nog even aan.

Hup de glijbaan af en jahoor!!!! Ook eerste!!! WOEP WOEP! Wauw dit had hij zelf ook niet verwacht en dat bekkie en hoe trots hij op zichzelf is zijn onbetaalbaar! We knuffelen ze allebei plat en de Bodhi geeft Kyano nog een extra knuffel terwijl hij zegt “ik ben echt zo trots op je!!” Wauw dat is nou waar het om draait! Zo oprecht en vanuit zijn hart! Mooi hoor….

Als Kyano een klein beetje is bijgekomen is het tijd voor de Family Run. Daarin meer over onze volgende blog!