Doelen vallen letterlijk in het water….

De kids hebben vakantie en dus gaan we wat leuks doen als gezin! Dinsdag is zwembad dag! Met 2 waterratten is het zwemmen in de Scheg in Deventer altijd een activiteit voor de hele dag 🙂

We glijden een paar keer van de wilwaterbaan, de stijle glijbaan en de lange glijbaan. Bij de 2de keer gaat het hier voor mij flink mis. Bodhi zit bij mij tussen mijn benen en ik besluit te gaan liggen op mijn rug zodat we extra hard gaan….Als we er uit gaan knal ik met mijn been op de bodem van het zwembad en klapt mijn knie de andere kant op. Ik kom met een hoop gespartel aan de kant en Sven ziet gelukkig gelijk dat ik pijn heb. Ik kan er in eerste instantie ook niet op staan maar zal toch dat badje uit moeten. We besluiten dat Sven lekker gaat zwemmen met de kids en dat ik door koelen bij de EHBO en het proberen te bewegen mijn tijd doorkom. De kids en Sven komen af en toe even buurten maar de pijn neemt niet af.

We korten het uitje toch maar iets in (na 3 uur zwemmen 😉 ) Op weg naar de auto kan ik bijna niet lopen…Ik heb echt veel pijn! Na een nacht niet slapen besluit ik om de dokter te bellen en laat ik Sven krukken halen. De trap op en af was echt een hel met heel wat huilbuien onderweg en ik kan zo helemaal niks. Langs bij de dokter, die een breuk wil uitsluiten en dus naar het ziekenhuis. Foto in het ziekenhuis laat (gelukkig) zien dat er geen breuk zien. Maandag moet ik bellen (als de pijn zo blijft) voor een MRI. Ik krijg diclofenac mee en paracetamol. Ik maak ook gelijk een afspraak met de fysio. Die adviseert me hem wel te belasten en ik kan hier dinsdagmorgen terecht.

Ondanks de pijnstillers heb ik toch wel echt veel pijn. Ik strompel wat in huis maar bij bepaalde bewegingen of draaiingen verga ik van de pijn. Buiten de deur ben ik bijna niet geweest…Buiten loop ik met krukken, zonder durf ik ook echt niet…

En dan emotioneel…Ik zit er wel even doorheen! Had eindelijk mijn doelen gevonden, mijn positieve vibe en mijn lijf werkte eindelijk mee! Ik heb een mega inspirerend gesprek gehad met een vrouw die me nog meer motivatie gaf dan dat ik al had en alle leek op zijn plek te vallen. Nu zit ik met een zere knie, doet bewegen me echt zeer en zie ik het even niet meer. Ik heb vanmorgen verschrikkelijk gehuild! Hoe kan dit? Wat wil het universum me vertellen? En waarom nu? Waarom niet gewoon een beetje pijn voor een dag of 2 en dan klaar? Ik weet het even niet meer…het voelt allemaal super oneerlijk! Ik moet dinsdag afwachten en ook de MRI..

Ik baal zo ontzettend! Hoe nu verder? Ik weet het even niet…Sven zegt dat ik gewoon positief moet blijven en hier sterker uit zal komen, dat hoop ik dan maar! Ik wil jullie in ieder geval bedanken voor al jullie lieve berichtjes, appjes, mailtjes en woorden! Ik vind jullie echt GEWELDIG! <3 Bedankt dus 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *