Blogs

Deel 1: 10 marathons in 10 dagen, van Londen naar Parijs!

Het begin:

Op 16 januari 2019 is er een post op de besloten ASICS FrontRunner pagina op Facebook. Hierin poste Jan Erik, het hoofd van de FrontRunner groep, informatie over de volgende Global meeting. Dit is een samenkomst van de FrontRunner groep wereldwijd en dit jaar zou hij in Parijs gehouden worden. Er zat een hoop info in het bericht, maar halverwege stond er iets dat duidelijk mijn aandacht trok:

“RUN FROM LONDON TO PARIS – 10 marathons in 10 days.
An international team consisting of 10 ASICS FrontRunner members from different countries will run from London to Paris to celebrate the new launch of the all-new METARIDE. Overall they will cover around 420 km, means 10 marathons in 10 days. The last marathon will be the Paris Marathon. Could you  imagine a better finish line? (Start 5th of April, Finish: 14th of April)
If you want to join, please comment or give a message to me, Thomas and your Community Manager. We will have the decision also next week.”

WHHAAT? Dat is cool, dat wil ik wel. Dat is wat ik dacht. Aan de andere kant, kan ik dat wel? Dat dacht ik ook. Maar ik had op dat moment geen doel voor 2019 en de kans dat ik het zou worden leek me niet zo heel groot, met een pool van honderden frontrunners waar ze uit zouden kunnen kiezen.

Dus ik gaf me op en liep voor de zekerheid maar wat extra kilometers die week. De week er op ook, want het duurde nog tot 29 januari voor ik een bericht kreeg van Thomas. Op messenger kwam de vraag :

“Hi Sven how are you? just wanted to confirm can you really join the London-Paris run? And get time Off for it?”

Natuurlijk kan ik, zie ik, met een hartslag van 100 ineens. Ik kreeg alleen een facebook duimpje terug.

Dus ik vraag, hebben jullie een selectie gemaakt dan? En 20 minuten lang hoor ik niks. Zit je daar op je werk te zweten. Dan ineens “Yes sorry i am in a meeting but you will be in. Not official yet. J)

WHAAT? Hoe cool is dat, mijn god, nu moet ik het ook echt gaan doen ook nog, hoe lang duurt het nog voor ik moet starten? hoeveel weken is het eigenlijk tot 5 april? Is dat genoeg om te trainin? Ik moet Michelle bellen, die moet 10 dagen zonder mij, hoop dat ze er nog achter staat… en zo ratelt het de rest van de dag door in mijn hoofd.

Ik ga naar London, en van daar ren ik in 9 dagen naar Parijs, en daar ren ik de marathon van Parijs. Met nog 9 anderen die ik niet ken…

Dat is hoe het begon. Maar waarom zou je zoiets doen? Omdat het kon eigenlijk, en om te zien of ik het kon. Maar ook vooral om mijn kinderen te inspireren. Als ze mij zien trainen en hard werken om mijn doelen te bereiken zal dat ze hopelijk inspireren om hetzelfde in hun levens te doen en zich te realiseren dat niets onmogelijk hoeft te zijn.

Training:

Dus nadat ik gekozen was had ik nog 9 en een halve week om te trainen. Alles bij elkaar net iets meer dan 10 weken, omdat ik gelukkig al begonnen was. Veel te kort natuurlijk. Mijn basis was prima, en ik had voor de Ultra Viking van 29 september 2018 hard getraind. Na de zevenheuvelenloop half november was ik echter geblesseerd geraakt aan mijn achillespees en hoewel ik door was blijven rennen was het wel op een lager pitje geraakt. 40 kilometer in de week deed ik toen ik me aanmelde.. de week na aanmelding rende ik er 80, en de weken daarna steeds rond de 100. Ik heb geen specifiek programma gevolgd, alhoewel ik globaal een schema van Runner’s world volgde dat je in 16 weken klaar stoomt voor een 50 mijl (75 kilometer) ultra loop.

https://www.runnersworld.com/uk/training/ultra/a774983/16-week-50-mile-ultra-marathon-training-schedule/

Hier deed ik dan een schepje bovenop door meer te rennen dan gevraagd of extra dagen mee te pakken De extra dagen vooral omdat ik dan mijn lichaam trainde om verschillende dagen achter elkaar te rennen zonder het juiste herstel. Ook focuste ik veelal op langere afstanden niet te snel lopen. Zelfs langzaam voor mijn doen.

De gekozen lopers werden bij een geheime Facebook groep bij elkaar gebracht. En daar hadden we afgesproken dat het tempo rond de 06.00 minuten per kilometer zou moeten liggen om onze missie te laten slagen. Er werd zelfs even over 06.30 gesproken hoorde ik later, maar dat is me ontgaan. Mijn tempo lag op dat moment op 05.00 minuten per kilometer voor lange afstand lopen. Snelle lopen deed ik op 04.30 en wedstrijden rond de 04.00 / 04.10. 6 minuten per kilometer was dus behoorlijk langzamer dan ik gewent was. Ik betrapte mezelf er geregeld op dat ik toch harder ging dan ik wilde, en dat langzaam lopen nog best moeilijk was. Eigenlijk begon ik vaak best goed op een langzaam tempo maar versnelde ik naar mate ik moe werd. Eigenlijk het tegenovergestelde van wat je doet als je een marathon loopt, dan begin je op het tempo dat je wilt, en als je vermoeid raakt zwakt het toch af. Mijn spieren wilden kennelijk harder dan dat mijn verstand zei dat ze moesten gaan.  Je leert steeds weer wat. Langzaam ging mijn achilles pees blessure over en verdween net voor de start.

Naast het hardlopen deed ik basis calesthenics trainingen. Gewoon thuis, circuitjes om de rest van mijn lichaam sterker te maken. Planken in de ochtend, push ups. En dan in de tuin pull ups, dips, variaties op de push up, squats, wall sits, chin ups, toes to bar, en weer een rondje.

Zo kwam ik de weken door. Ondertussen begon ik via facebook, instagram en strava en runkeeper langzaam mijn teamgenoten te leren kennen. Oef, dat was een behoorlijk groepje. 4 van hen, Marco, Ivan, Erik en Wandi deden een marathon onder de 3 uur. Pete was massief, 1 bonk spieren. Katja had de Transalpinerun gedaan, Mari excelleerde in zwemmen, fietsen én rennen. Jessica was op het  OCR Werelkampioenschap, het jaar voordat ik er was. En dan was er ook nog Olga, 65 jaar oud maar ze had vorig jaar nog een 100 kilometer race gedaan. Mijn trainingen konden maar beter goed gaan.

De dag voor de start

Donderdag 4 april vlieg ik smorgens naar London. Thuis afscheid nemen is nog even lastig maar gelukkig is het een gewone schooldag en zal iedereen snel in zijn eigen ritme zitten. Ik doe mijn backpack met vooral kleding en eten op en wandel naar de trein. Ik heb van Eat Natural een doos met verschillende repen mee gekregen voor onderweg, en om uit te delen aan de anderen. Deze alleen al neem de helft van een tas in. Verder neem ik gels en krentenbollen mee en bruistabletten voor sportdrank.

Om half 10 arriveer ik in London. Daar pak ik de trein naar het hotel. Als ik daar aankom staat Marco in de lobby. De kamer is nog niet klaar maar we mogen onze spullen in de lobby achterlaten. Na kennismaking met mijn eerste teamgenoot appen we met de cameracrew. Die zijn al opnames maken met 2 anderen, Olga en Pete, en ze vragen of we naar Waterloo station komen. We kleden ons om op het toilet, laten onze spullen in de lobby achter en vertrekken joggend naar het station. We ontmoeten de Pete, Olga en de camera crew in Leak street, de graffiti tunnel van london. Na kennismaking gaan we gelijk opnames maken. Langzaam komen er steeds meer teamgenoten bij, tot we uiteindelijk met 10 man zijn. De hele dag maken we opnamen en fotoshoots op allerlij locaties in London. We lopen en rennen van hot naar her en aan het einde van de dag geeft mijn horloge 28.000 stappen aan. Best behoorlijk, en we moeten nog beginnen met de 10 dagen.

‘S avonds eten we bij Vapiano. Pizza, pasta, salade. Biertje er bij en even nader kennis maken met de mensen waarmee ik ga rennen. Eigenlijk best raar, want de volgende dag moeten we met elkaar het eerste deel lopen in de richting van Parijs. We besluiten vroeg te starten. We hebben een team van 3 man mee die een video van de reis maakt, 1 fotograaf, 1 fysiotherapeut, en gedurende de reis 1 tot 3 man die de reis begeleiden vanuit ASICS FrontRunner. De videocrew geeft aan dat de eerste dag ons langs mooie stukken van Londen zal brengen en ze daar graag wat opnamen willen maken. Ze willen ons dan ook vragen om af en toe voor de camera iets opnieuw te rennen. Hierdoor zal het langer duren dan gepland, en we besluiten daarom vroeg te vertrekken om het verkeer in Londen voor te zijn. 07.00 uur.

Volgende week deel 2… De start!

Photocredits all by Andy Astfalck

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.